ANARCHISTALES

Son nefesini az önce vermiş bir ceset gibi tam aramızda duruyor atmosfer

Hala sıcak, hala yapışkan

Çürüyük bir koku şimdiden

Ciğerlerimizde gizlenen

*

Konuşurken önce bir ölüde titriyor ses

Bakarken yüzün neşesine, bir ceset görüyorum önce

Suladığ’mız tüm saksılar bir ölüye açıyor rengarenk çiçekler

*

Bun ölülüğün kundağında önce bir cesede değiyor etim

Öylece bir yas karasında sabahı ediyoruz her akşam

Aynı musalla başında Sen, ben ve tam bu aramızda duran;

Söyle,

Her yeri saran bir ölüyle ne yapar insan