*
Günlük kısmı benim için serbest atış alanı. Bu tarz anlamsız başlıklar altında istediğim gibi saçmalayabiliyorum. Anlamsızlık üretmek benim için değerli çünkü anlam küfesini sırtımdan indirip orta yere bırakıyor ve başkalarının sırtlanmasını bekliyorum.
*
NATO ülkeleri Ankara’da toplandı. Herkeste bir mutluluk. Arada İran, Hürmüz Boğazı’nda iki gemiyi taciz edince ortam şenlendi ve Orange Başkan ateşkesin bittiğini duyurdu. Böylece bölgemizde nur topu gibi bir savaşımız daha doğdu. Müttefiklik biraz da herkesin birbirinin oyuncaklarıyla oynamasına izin vermesi olduğundan; Türkiye’nin F-35’lerle, genellikle katliam ve soykırım yapan ülkeleri bağrına basan barışsever demokratist Avrupa ülkelerinin dronlarıyla ve bazı tanklarıyla oynamasına müsaade edildi. Öyle sanıyorum ki al yanaklı, sağlığına azami ölçüde dikkat eden liderlerin mutluluğunun esas kaynağı da bu. Canımız ciğerimiz Macron’umuzun Ankara parklarında koşmasını, sarı şeker Meloni’nin sigarayı bırakmasını, merasim atlarının asfaltta koşmasını, Orange Başkanın yerli ve milli başkanı sürekli övmesini hangimiz neşe, sevinç ve gururla izlemedik ki? Eminim Çin, Rusya ve İran; NATO ülkelerinin birbirlerinin oyuncaklarıyla oynayacak olması fikrini haset ve kıskançlık içinde izlemişlerdir.
Oyuncaklar demişken, insanlar başkalarının oyuncaklarıyla oynamadan önce mutlaka sahiplerinin iznini almalıdır. Mesela ben oyuncaklarımla oynanmasına her zaman izin verme eğilimindeyim. Yeter ki izin alınsın. Aksi durumda kendimi yok sayılmış, hiç var olmamış yerine konmuş hissederim.
ANARCHISTALES 