Shetland kazak ve gri pileli okul eteği giyen her liseli kızın ders kitaplarının en üstünde göğüste buluşturulmuş kolların arasında Buscaglia’nın mutlaka bir kitabı olurdu. İnkılap Yayınlarının o çerçeveli kapak tasarımının ortasında Yaşamak Sevmek Öğrenmek, Birbirimizi Sevmek, sevmek, sevmek, sevmek, daha çok sevmek… Kişisel gelişim denince o yıllarda akla gelen uzak doğu dinleri ve sevmek eyleminin bir biçimde pazarlanmasıydı sanırım. Şimdiki kişisel gelişim öğretisinin temelini ise başkalarıyla sevgi temelli ittifaklar değil, kurumsal koçluklar, e ticaret eğitimleri, incel öğretileri, kas geliştirme tüyoları ve supplementler oluşturuyor. Bu hikayenin evrimine otuz-kırk yıl boyunca şahitlik eden biz x kuşağının bile kafası bu radikal geçiş yüzünden ziyadesiyle harman yeri.
*
Etrafımızda sürekli bir şeyler oluyor, sürekli sürekli şeyler… Her bir şeyin önemi kendi içinde dahi muamma olmakla birlikte en önemsizinin değerini sosyal bir ortamda kalmakla dışlanmak arasındaki gri alanın belirlediği kıytırık, olağan olaylarla olan bağımız fizyolojik olarak güçleniyorken zihnimizse “ben bunu neden biliyorum” sorusuyla boğuşuyor. Şeylerden kurtulmanın ilk adımıydı benim için sosyal medyadan ayrılmak, telefonumdan haber uygulamalarını silmek. Böylece zihnimde açılacak değerli alanı değerli bir şeylerle doldurmak için ilk adımı attım.
Bu arada “değerli” ne demek?
Bilen varsa yorumlara yazsın, konuşalım. Az olan mı, talep gören mi, pahalı olan mı, cazibe merkezi mi, gelecek vaat eden mi? Nedir değerli olan?
*
Picasso’nun Boğa Güreşi tablosu en sevdiğim tablolardan biri. Nedense boğa ve matador arasındaki kıyasıya dövüşün, Avrasya ve Amerika kıtasının Kuzey Afrika üzerindeki iktidar savaşı gibi öznel bir yorumla içselleştirmiştim. Kafam dumanlıyken benden daha sarhoş bir çocukluk arkadaşımı koluma tablonun dövmesini yapmaya ikna ettim. Dövmeyi yaptıktan bir süre sonra da arkadaşımın aşırı dozdan Kore’de öldüğü haberi geldi. Berbat bir dövme yapmış olmasına karşın dövme de arkadaş da bana özgü olduğundan düzelttirme gereği duymadım. Dövme tablonun kendisinden daha değerliydi, belki de benimle birlikte yok olacağı için. Vaktiyle bazı sanatçılar ürettikleri sanatın kendilerinden sonraki sanatçılar üzerinde totaliter bir etkisi olmaması için sanatlarında kullandıkları malzemeleri zamana karşı dirençsiz malzemelerden seçerlermiş.
Hayat sanırım zamana karşı dirençsizken ve kendi dilimi içinde paylaşılabildiğinde değerli olabiliyor.
Chaotica
ANARCHISTALES 