ANARCHISTALES

• •

Pürüzsüz Uyku

I.

Bir keresiydi; rüya, belki gerçek

Seni sevmiştim, ben olmuştum.

*

Beni sende bulmak ne hayret!

İnsanlar düz yola rehber,

anadiline tercüman,

gündüz vakti fener ararken

*

ve en mükemmeline inanırken tanrıların…

*

Sadece bir kere, ben olduğumdaydı.

Sen olmuştun sen de.

Çırçıplaklık ne güzeldi ve ne gizli.

Çok yorulmuştum ben olmadan sevememekten seni.

Önü sonu uykum geldi.

II.

*

Bu pürüzsüz taşta tam yanıma;

Önce soyun,

Sonra yıkan,

Ve sonra uzan.

*

Es-salâtü ve’s-selâmü aleyke yâ Habîballah…

*

Birkaç milyar yıl, sayılı gün

bakarsın kesişir sonsuzda yollarımız.

Hadi şimdi uyuyalım,

Allah rahatlık versin.