İken bile aynadan.
Hiç utanmıyorum da atletimin yırtığından.
*
Bir gün
Bazen çepeçevre dönerken etrafımda
Sağ gölgemi öldürürken sol gölgemi doğururum
Ayakta
*
Namlu ne kısadır
İçindeki ömürden kurşuna
*
Fareleri düşünüyor
Kedileri köpekleri sahipleri Allahları
Kullar
Kurulanı bozacakmışız korkusu paslı
Bizden başkasının dünyalı olmadığına inanacağım
Belki şu kuyruksuz kedilerden geldiğimi bilmesem
Avımı tanımasam aynadan
Dudağını öpüveren bıyığından, piposunun marpucundan
*
Bir yıl
İnsanın ayna etrafında tam bir tur atması değil
Sonunda kendini yakalaması
*
Bazen namlu ne kısadır ne eğri
Rüzgar bazı kuşları vuruyorsa pencereme
Söylesinler çocuğa
Uzaktaki kelebek artık kuşlardan da mesuldür
*
Ah canım
Bu aynada avımın gözlerinin içine bakıyorum
her / gün
Buğulu sesin taşıyor rüzgar.
Sanki “benim yüreğime hançer…” desen
Kaçırıp gözümü gözümden
Ağlayacağım.
ANARCHISTALES 