ANARCHISTALES

İyi olmak demek değildir 

diğerlerine benzemek

III

*

Şehr-ül a’lâ

*

Gel zaman geliyor

Git zaman gidiyor

Lepra cumayı, cuma musallayı kovalıyor

Beş vakit inlemeğe devam ediyor şehr-ül sema

Avradını siktiğ’min zaman

Kuru ekmeğe tav uyuz bir iti andırıyor

*

Kent, kendi sokaklarında sema dönüyor

Bir elim göğe dönse, diğeri ateşe

Bir yaram var yakut kurusu

Ansızın düşüyor

*

Aşk bir sükût-u hayal

Hele ki yaraysa

Hele ki kabuk

Tanrısal bir tekilliğin ortasında kalakalmak

İçinde tek kumdan mütevellit bir sahra

Ot bitmeyecek bir gezegen gibi çorak

Ne kadar sularsan sula

*

Dumana boğmalı o vakit nefesi

Nefse karşı kuşandım kılıncımı zırhımı

Mey ne ki kan kızıl diye kanar mı

Mey ne ki altı üstü üzümün kalkmış yarası

*

Sokağın rahminde dikilmiş bekliyorum

Elimde şişe ağzımda duman

Gölgem vuruyor Toroslara

Gecenin adı kaos

Kabuğum etimden düştükten sonra

*

Bir rüyadan uyanıp musallaya yatmışçasına

Nefes nedir unutuyorum insanların arasında